دل نوشت های من و دوستام

یادش بخیر

وقتی رو می گم که به ما می گفتن ایرانی وقتی جونمون واسه کمک کردن به هم در می رفت و کلی لقب حوب مثل با مرام و با معرفت و لوتی و خلاصه خیلی کلمه های خوب دیگه که واقعا شرمم می شه اینجا بنویسم رو داشتیم .

اما الان از ما چی مونده؟ دیروز داشتم از مدرسه برمیگشتم که دختره سریع از کنارم گذشت و پنج دقیقه بعد سر چهار راه دختره پهن زمین شده بود و یه پژو 206 با شیشه  ی خورد شده و البته مردم الاف و با غیرتی که دور دختر حلقه زده بودن و یا داشتن با موبایلشون فیلم می گرفتن ویا هم…

یکی از این آدما به خودش این زحمت رو نداد که 100 متر یا شاید هم کمتر راه بره و به مرکز اورژانس خبر بده که یه هموطنشون یا اصلا خواهرشون داره وسط خیابون جون می ده.

باور کنید فاصله ی مرکز اورژانس تا محل تصادف 100 متر هم کمتر بود.

کجا اند او ایرانی های باغیرتی که جونشون واسه همدیگه در می رفت؟